
مدّتهاست گاهی فکرم مشغول ریشه xadیابی بعضی از کلمات می xadگردد ، یکی از آنها کلمۀ « مَشُوْ » هست که در فرومد برای « آبکش » به کار بُرده می xadشود . واقعاً چرا به آبکش « مَشُوْ » می xadگویند ، وجه تسمیۀ آن چیست ؟ « مَشُوْ » به چه معناست ؟
تا اینکه دی ماه امسال ( 1398 ) که در فرومد بودم ، شبی مادرم بُشقاب غذا را که جلوم گذاشت گفت : بخور ببینم آیا این غذا برایت خوشمزه است ؟
من گفتم : این « عدسی » است دیگر ؟
مادرم گفت : این « مَشی » است . مَشی با ماش درست کرده xadام .
این کلمه گِره xadگُشای کلمۀ « مَشُوْ » شد ، پس گاهی به « ماش » ، « مَش » گفته می xadشود و به جای اینکه « ماشی » گفته شود ، « مَشی » می xadگویند . کلمۀ « مَشُوْ » در اصل « ماش شو » بوده است . یعنی وسیله و ابزارِ شستنِ ماش ، « ماش شوی » که مختصر شده و « مَشُوْ » شده است .
شما تا حالا فکر کرده xadاید چرا در فرومد به « عَدَس » ، « مِجُو » گفته می xadشود ؟
برچسب:
نویسنده: نیکی رضوانی