در وَصفِ ابن یَمین

دل ؛ با غَمِ عِشق هَمنِشین باید و نیست

سَر ؛ مَست زِ بادِۀ یَقین باید و نیست

کوتاه کُنَم سُخَن ، که عُمرِ تو بُلَند

همصُحبَتِ من « ابن xad1 » باید و نیست

رضا پارسیxad پور

................................................

قَصیدِه در 1 دیوانِ اَشعار سُلطان خَلیل

هر عِقدِ گوهَری که به نَظم اَندَر آمده

مَجموع مُنتَظم شده در سِلکِ مَسطَرَش

سَلمان در اِقتِباس زِ نورِ قَصایِدَش

در روح سَعدی از غَزَل روح xadپَروَرَش

خاقانی از بَدایِعِ شِعرَش گرفته فیض

مستورِ اَنوَری به مَعانی اَنوَرَش

از مَثنَویش روحِ نِظامی در اِبتِهاج

وز فَرد و قِطعِه ابن xadیَمین مَدxadح گُستَرَش

سرگَشتِه در حَواشی او می xadرَوَد قَلَم

در حیرَتَم که تا چه خَیال است در سَرَش

خواجه عِصمَت الله بُخاری

تَذکِرَةُ الشُّعَرای دولَتشاه سَمَرقَندی ، ص 359