زلزلۀ قُم

بسم الله الرحمن الرحیم

28 /3 / 1386

طبقِ گزارشِ تقویم و تلویزیون ، امروز مصادف بود با سالگردِ رحلتِ دُختِ گرامی پیامبرِ گرامی ( فاطمه ) و نوعاً عزاداری برای آن بانو ، همزمان پیکر مرحوم فاضل لنکرانی در قم تشییع و در حرم حضرت معصومه دفن شد . مراسم تشییع از سیمای جمهوری اسلامی به صورتِ زنده پخش می xadشد . اصطلاحات و عباراتِ مرجع بزرگِ عالم تشیّـع ، یکی از مراجعِ عالم تشیّـع ، حضرت آیة الله العظمی آقای فاضل لنکرانی و ... کاربردِ زیادی داشت . امروز قم شده بود لنکرانی ، اعلام 3 روز عزای عمومی در سراسر کشور به مناسبتِ فوت وی و مصادف بودن آن با دهۀ فاطمیّه و تا حدودی مصادف بودنِ آن با تخریبِ مجدّد حرمین عسکریین ( سامراء ) ، التهابِ قضییه را بیشتر میxad کرد .

* * * * *

نیم ساعتی به غروب مانده ، پای پیاده از خانه به طرف کوه رفتیم ، در دامنۀ کوه روی تخته سنگی نشسته بودیم ، خانم یادآوری کرد که ستارۀ زُهره دارد در پُشتِ ماه پنهان می xadشود ، موقع اذان مغرب ، ساعت حدوداً هفت و ده دقیقه بود که ستارة زُهره روی در نقابِ ماه کشید !

به خانه آمدیم به بچّه xadها گفتیم ، آنها به پُشتِ بام رفتند تا بیرون آمدنش را ببینند ، اخبارِ تلویزیون را گوش دادیم . زلزلهxad ای به بزرگی 9 / 5 ریشتر قم را لرزاند ، این لَرزش در استانهای همجوار اصفهان ، تهران ، قزوین ، سمنان ، ... هم احساس شد .

* * * * *

با شنیدن این خبر به یادِ مطلبِ ذیل از شهید بهشتی که در بارۀ نماز آیات است ، افتادم .

مسلمان حقّ ندارد در برابر قدرتها مرعوب باشد ، هر قدرتِ انسانی ، یا هر قدرت ِ طبیعیِ بالاتر از آن . معنای نمازِ آیات همین است . آدمـیزاد در موقع زلزله xadهای سخت ، خود را میxad بازد . متأسّفانه این نماز را بد معنا میxad کنند . خیال میxad کنند اسلام به مسلمانها گفته ؛ موقع زلزله و گرفتن ماه و خورشید و از این قبیل ، برای اینکه بلا برطرف شود نمازِ آیات بخوانند . اصلاً معنایِ نمازِ آیات این نیست . اگر کسی ذرّه xadای با روایاتِ ما آشنا باشد می xadفهمد که معنای نماز آیات اصلاً این نیست . معنایِ نماز ِآیات این است : بشر ممکن است در برابر حوادثِ فـوق العـاده طبیعی خود را ببازد ، اسلام می xadگوید : در این هنگام فوراً بگو ؛ « الله اکبـر » یعنی ؛ اینها هیچ عظمت ندارد ، خود را نباز . [ سرود یکتا پرستی ، آیة الله شهید دکتر سیّد محمّد حسینی بهشتی ، انتشارات بقعه ، چاپ دوم ، 1379 ، صفحۀ 21 – 22 ]

* * * * *

نه تنها ابّهّت و عظمت یک انسان نباید ما را بگیرد حتّی عظمت یک حادثۀ طبیعی مثل زمینxad لرزه نیز نباید ما را بگیرد بلکه باید دستها را بالا ببریم و تکبیرة الاحرام بگوییم یعنی ؛ خدا بزرگترين است و این پدیدهxad ها در برابر پدیدxadآورنده ناپدید می xadشوند ، ستارهxad هایی هستند که در پشتِ ماه پنهان می xadشوند و با درخششِ خورشید جلوه xadای نخواهند داشت .

حتّي هنگام مرگِ فرزندِ پيامبر ، بايد وجودِ شما مملوّ از ابّهّت خدا باشد . فرزند پيامبرتان مُرد ، محمّد ( صلّي الله عليه و آله ) هم ميxad ميرد و شما هم مي xadميريد و تنها آن « حيّ لا يموت » ميxad ماند !

خدا آیه هایش را اینxadگونه نشان می xadدهد ، 125 نفر پزشک و پرستار همکار و همیار هم شده بودند تا لاله و لادن دو خواهر دو قلوی به هم چسبیدۀ ایرانی را از هم جُدا کنند اما نتوانستند و هردو جان دادند ، از دستِ آن 125 نفر هیچ کاری ساخته نبود ، همزمان با اعلام فوتِ آن دو ، در همان روز در اخبار گفته شد ؛ یک هواپیما سقوط کرده و همۀ سر نشینانِ آن جان باختهxad اند امّا در آن میان یک کودک جانِ سالم به در بُرده است . برای آن کودک امّا آن 125 نفر هیچ تلاشی نکرده بودند ، فقط « یکی » جان او را حفظ کرده بود ، همان که به او جان داده بود .