این روزها در فرومد توتها رسیده ، یکی از اصطلاحاتی که برای تکاندنِ درخت به کار میxad رود تا میوهxad هایش فرو ریزد عبارت « بِشُو » هست !
مولوی می گوید :
باد آن میوه فشاندی نی کسی
پُر شدی زآن میوه دامنها بسی
مثنوی ، دفتر سوم ، بیت 2662
آن یکی می رفت بالای درخت
می xadفشاند او میوه را دزدانه سخت
مثنوی ، دفتر پنجم
پس « بِشُو » باید فعل امر از « بیفشان » باشد . شما چه فکر می کنید ؟
برچسب:
نویسنده: نیکی رضوانی